بیان وظیفه و آداب ذکر امام زمان (عج) در حالات شخصی انسان (8)

 

مطلب سوم : ذکر قلبی

وجه دوم : حالات شخصی انسان

* هنگام ملاقات با دوستان ایشان

در چنین هنگامی انسان باید اولا این مطلب را به یاد آورد که از شرایط ایمان به ائمه اطهار (ع) ارادت و دوستی با اولیا و دوستان ایشان است . روایات فراوانی به ما رسیده که فرموده اند : « هر نوع سرور و شادمانی که به دوستان اهل بیت (ع) برسد در حقیقت به خود ایشان رسیده است ، و هر نوع بی حرمتی و اذیت و آزار دوستان آنان بی حرمتی به خود ایشان است » .

کلینی در کتاب شریف کافی به سند خود از ابو حمزه ثمالی روایت کرده است که گفت : از امام باقر (ع) شنیدم که فرمود : رسول خدا (ص) فرموده است :

هر که مومنی را مسرور گرداند مرا مسرور نموده ، و کسی که مرا مسرور کند خدا را مسرور کرده است .

مفضّل از امام صادق (ع) روایت کرده است که فرمود :

هنگامی که یکی از شما مومنی را مسرور می نماید خیال نکند تنها او را مسرور کرده ، بلکه به خدا قسم ما را مسرور نموده ، و بلکه به خدا سوگند رسول خدا (ص) را مسرور کرده است .

در روایات زیادی تاکید فراوانی بر شناخت حقوق برادران دینی و اداء آن شده است ، و آن در ارتباط و تأسی و اقتدا و شباهت یافتن به امام (ع) تاثیر زیادی دارد .

آداب وظیفه این موالات در هنگام ملاقات با دوستان حضرت

در صورتی که ملاقات با عوام از دوستان آن حضرت باشد وظیفه این است که :

1 . با خوش روئی و خوش اخلاقی و مهربانی و با سلام و مصافحه و احترام با آنها ملاقات کند .

2 . به اندازه توانائی خویش باید رفع نگرانی و مشکل از آنها نماید ، اگر مشکل مالی دارند کمک مالی و اگر مشکل فرهنگی و دینی دارند کمک علمی به آنان کند و در تعلیم و هدایت ایشان بکوشد .

3 . از امری که موجب بی حرمتی و توهین به آنها شود کاملا خودداری کند .

4 . در برابر بد رفتاری و جهالت آنها از خود صبر و مدارا نشان دهد .

5 . از دیدار آنها اظهار خرسندی و شادمانی نماید ، و در تمام این اظهار ادب ها انگیزه او دوستی با ایشان به خاطر انتسابشان به آن حضرت باشد .

بعد از شناخت این مطلب مومن باید آنچه بر عهده او است از حقوق امام (ع) نسبت به اولیا و دوستان ایشان به جا آورد ، به قصد احسان به آن عزیزان به شیعیان شایسته ایشان مخصوصا به اولاد و ذریه ایشان احسان کند ، و به قصد زیارت ائمه اطهار (ع) آنها را زیارت کند ، و به قصد مسرور کردن آنها ایشان را مسرور نماید ، و به قصد درک فیض جماعت آنها به جماعت ایشان حاضر شود .

نکته ای مهم در این گونه از ملاقات ها

در هنگام ملاقات با هر یک از دوستان آن حضرت چه از طایفه عوام باشد و چه از طایفه خواص ، باید پیش از هر چیز قصد خود را خالص نماید تا از این سبیل اعظم یعنی ولایت حضرت صاحب الامر (ع) به وسیله وسائل حسینیه و نظر مرحمت حضرت رحمة للعالمین (ص) فائز شود برای درک حقایق و اسرار توحید ، و در زمره اهل محبت خداوند قرار گیرد ، دیگر آن که نسبت به مقامات و مجالسی که به آن حضرت مربوط است تجلیل و تعظیم لازم را بنماید .

فائده این گونه ملاقات ها :

این گونه ملاقات و موالات نسبت به دوستان آن حضرت با آدابی که ذکر شد دارای فوائدی است که به آنها اشاره می کنیم :

1 . علاوه بر درک فضائلی همچون ارشاد جاهل و تکفّل ایتام آل محمد (ع) از فضیلت زیارت آن حضرت و احسان و یاری ایشان برخوردار می گردد ، زیرا احسانی که به یکی از دوستان آن حضرت کند احسان به خود آن حضرت محسوب می گردد .

2 . مشمول این فرمایش رسول خدا (ص) می گردد ، که امام عسکری (ع) از آن حضرت روایت کرده است ، فرمود :

هر که بر موالات ما اهل بیت پایداری نماید خداوند جامی از محبت خویش به او بیاشامد ، که چیزی را با آن هرگز عوض نکند و غیر او را برای خود یار و یاور نگیرد .

و این فرمایش امام محمد باقر (ع) که فرمود :

کسی که دوست دارد و خشنود می شود که بین او و خداوند حجاب و مانعی نباشد به گونه ای که به او بنگرد و خداوند به او بنگرد باید به آل محمد (ع) ارادت داشته و از دشمنان ایشان بیزاری بجوید و به امام و پیشوائی که از آل محمد (ع) است اقتدا کند ... .

سوم آن که : این نوع ملاقات با آدابی که ذکر شد در حقیقت خدمت به آن حضرت می شود و از فرمایش امام صادق (ع) در مورد امام زمان(عج) که فرموده است که « لو أدرکته لخدمته أیّام حیاتی » ؛ اگر او را درک کنم تمام دوران زندگی ام را در خدمت به او صرف کنم ، اهمیت و ارزش خدمت کردن به ایشان معلوم می گردد .

 

منبع :

کتاب یاد یوسف زهرا