بشارت به یاوران خدا
بشارت به یاوران خدا
خداوند ما که عزیز و گرامی است ، بار‌ها در کلام خود ما را فراخوانده تا او را یاری کنیم و به ما بشارت داده که اگر به یاری او بیاییم ، او به یاری ما خواهد آمد . او فرموده است : « خداوند به یقین ، کسی را که یاری‌اش بکند یاری می‌کند . راستی که خداوند توانا و پیروز است . » و فرموده است : « اگر خداوند را یاری کنید او شما را یاری خواهد کرد و گام‌هایتان را ثابت و استوار می‌سازد . »
همه می‌دانیم که خدا بی‌نیاز است و به خودی خود حاجتی ندارد تا ما برای رفع حاجت او به او یاری می‌رسانیم . به علاوه همه نیرو‌های ما را او به ما داده است و می‌دهد ، پس چه معنا دارد که با نیروی خود او به او یاری برسانیم ؟ او خود می‌فرماید : « شمایید که همه به خداوند محتاج و فقیرید و خداوند است که بی‌نیاز و ستوده است . »
حقیقت این است که خداوند از میان بندگان خود کسانی را به عنوان نماینده خویش برگزیده است . این برگزیدگان ، خاضع‌ترین بندگان‌اند و به حق سزاوار تجلیل و تعظیم می‌باشند . خداوند آنها را خلیفه خود قرار داده است . آنها معدن علم و اراده خداوندند .
خداوند رضایت آنها را رضایت خود دانسته و خشم آنها را خشم خود . نزدیک شدن به آنها را نزدیک شدن به خود و دور شدن از آنها را دور شدن از خود دانسته است . خداوند عزوجل دشمنی با آنها را دشمنی با خودش و دوستی با آنها را دوستی با خودش خوانده است و به همین ترتیب یاری آنها را ، یاری به خود بر‌شمرده است . بنابر این اصول هر‌کس برگزیدگان خدا را یاری کند گویی خدا را یاری کرده است و خدا نیز به یاری او می‌آید .
این بندگان برگزیده ، پیامبران و جانشینان آنها هستند و یاری آنان یاری خداست . امروز آن کسی که از میان این بزرگان ، برگزیده الهی در میان ماست ، امام زمان ما می‌باشد و خداوند یاری او را در حکم یاری خود دانسته است . با توجه به این مبانی روشن می‌شود که اگر خدا ما را دعوت کرده تا به یاری او بیاییم در حقیقت ما را به یاری نماینده و خلیفه خود یعنی امام زنده زمان فراخوانده است . شاهد بر درستی این امر روایات فراوانی است که در این‌باره نقل شده است . به علاوه در آیات قرآن نیز به این نکته مهم اشاره گردیده است .
بیایید در آیات پایانی سوره صف تدبر کنیم و نکات ارزشمندی را که درباره یاری خدا و فداکاری در راه او در این آیات آمده مورد توجه قرار دهیم . مضمون این آیه چنین است :
« ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! آیا شما را به تجارتی که از عذاب دردآور رهایتان سازد راه بنمایم ؟
{ آن تجارت این است : } به خدا و پیامبرش ایمان بیاورید ، و در راه خدا با جان و مال خویش جهاد کنید . و این برای شما بهتر است ، اگر دانا باشید .
{ در مقابل ، خداوند نیز } گناهان شما را می‌آمرزد و به باغ‌هایی که درونش نهر‌ها جاری است و نیز خانه‌هایی خوش و پاکیزه در بهشت‌های جاوید داخلتان می‌کند ، و این است کامیابی بزرگ .
و { با پاس تلاش و فداکاریتان } نعمتی دیگر که دوستش دارید { نصیبتان می‌سازد و آن ، } نصرتی است از جانب خداوند و فتحی نزدیک ، و { ای پیامبر } مؤمنان را بشارت ده !
ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! یاوران خدا باشید ، همچنان که عیسی بن مریم به حواریان گفت : چه کسانند یاوران من به سوی خدا ؟ حواریان گفتند : مائیم یاوران خدا . پس گروهی از بنی‌اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کافر شدند . و ما کسانی را که ایمان آورده بودند در برابر دشمنانشان مدد کردیم تا پیروز شدند . »
برخی از نکاتی که در این آیات به چشم می‌خورد از این قرار است :
1) در این آیات ما مامور شده‌ایم که به یاری خدا اقدام بکنیم . در این آیات یاری خداوند یا رها کردن او به انتخاب و دلخواه ما واگذار نشده است که اگر خودمان خواستیم به یاری پروردگار مبادرت ورزیم و اگر نخواستیم ، مامور به آن نباشیم . در آیه‌ی آخر ، خداوند به صراحت امر می‌کند : « ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! یاوران خدا باشید . »
2) شیوه یاری خدا در این آیات برای ما روشن شده است . خداوند در این آیات به ما الگو می‌دهد و می‌فرماید : « یاوران خدا باشید ، همچنان که عیسی بن مریم به حواریان گفت : چه کسانند یاوران من به سوی خدا ؟ »
اگر در این عبارت دقت کنید در‌می‌یابید که به ما دستور داده شده مانند حواریان حضرت عیسی به یاری خدا اقدام کنیم . حضرت عیسی وقتی آنها را به یاری خدا دعوت می‌کند ، آنها را به یاری خودش که حجت خداست فرا می‌‌خواند . آن حضرت می‌فرماید : « چه کسانند یاوران من ، به سوی خدا ؟ » و حواریان که قصد یاری خدا کردند این کار از طریق یاری مولای زمان خود انجام می‌دهند . ما نیز بنابر این آیات موظفیم که خدا را از همین طریق یاری کنیم ، به این معنی که ما نیز باید یاری خدا را در یاری بنده برگزیده خدا در زمان خود ، طلب کنیم .
باز از شما می‌خواهم که در آیه شریفه دقت کنید و ببینید که چگونه خداوند از ما می‌خواهد تا بر اساس الگوی حضرت عیسی و حواریان به یاری او بشتابیم .
3) خداوند در این آیات اشاره فرموده که اگر ما به یاری او اقدام کنیم ، او نیز به یاری ما می‌آید . فرارسیدن نصرت خدا و دستیابی اهل ایمان به پیروزی و چیرگی ، آرزوی قلبی هر مؤمنی است . خداوند می‌فرماید : « ما کسانی را که ایمان آورده بودند ( یعنی به دعوت حضرت عیسی لبیک گفته بود ) در برابر دشمنانشان مدد کردیم تا پیروز شدند . »
این آیه اشاره‌ای برای یاوران خدا در این امت است که اگر آنها نیز به یاری خدا بیایند ، خدا به یاری آنها خواهد آمد و آنها را پیروز خواهد ساخت .
همین بشارت در آیه سیزدهم نیز به کسانی که در راه خدا و رسول به تلاش و فداکاری مالی و جانی می‌پردازند ، داده شده است ، آنجا می‌فرماید : « و { به پاس تلاش و فداکاریتان } نعمتی دیگر که دوستش دارید { نصیبتان سازد و آن } نصرتی است از جانب خداوند و فتحی نزدیک . و { ای پیامبر } مؤمنان را بشارت ده ! »
4) پاداش دیگری که نصیب به یاوران خدا می‌شود ، مغفرت و آمرزش الهی است . همه ما باید بدانیم که جان‌هایمان در گرو خطا‌ها ، غفلت‌ها و لغزش‌هایمان است . وظایفی که بر عهده ماست ، بسیار بزرگتر از آن کارهای نیکی است که انجام داده‌ایم و می‌دهیم . همه ما بر لبه پرتگاه غضب الهی هستیم و اگر این خطر را برای خود احساس نمی‌کنیم بدین جهت است که شیطان ما را نسبت به وظایفمان غافل ساخته و از عظمت معاصی و بزرگی گناهان و از جمله گناه غفلت از خدا بی‌خبریم . در قرآن و دیگر تعالیم دینی به ما درباره گناهانمان هشدار داده شده است و بر ماست که این هشدار‌ها را جدی بگیریم . خداوند بزرگ و مهربان در کلمات خویش نه تنها به ما درباره نتیجه خطاهایمان هشدار داده ، بلکه راه نجات از زنجیر گناهان را نیز پیش پای ما گشوده است .
یکی از مهم‌ترین راه‌های آمرزیده شدن و نجات از گناهان ، فداکاری مالی و جانی در راه خدا یعنی در راه ولیّ برگزیده اوست . خداوند در آیات آخر سوره صف می‌فرماید :
« ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! آیا شما را به تجارتی که از عذاب دردآور رهایتان سازد راه بنمایم ؟
{ آن تجارت این است : } به خدا و پیامبرش ایمان بیاورید ، و در راه خدا با جان و مال خویش جهاد کنید . و این برای شما بهتر است ، اگر دانا باشید .
{ در مقابل ، خداوند نیز } گناهان شما را می‌آمرزد و به باغ‌هایی که درونش نهر‌ها جاری است و نیز خانه‌هایی خوش و پاکیزه در بهشت‌های جاوید داخلتان می‌کند ، و این است کامیابی بزرگ . »
برای اینکه مفهوم یاری خدا را از خاطر نبریم ، باز یادآوری می‌شود که یاری خدا در هر زمان از طریق یاری امام آن زمان است . کسی که ندای غربت امام زمان خود را بشنود باید به یاری او بشتابد و اگر چنین کند مشمول شفاعت پیامبر و شایسته رحمت خداوند می‌گردد .
نقل است ، هنگامی که امام حسین علیه السلام در حال حرکت به سمت کوفه بودند با کسی به نام عبیدالله بن حر برخورد کردند . امام به او فرمودند : « ای مرد ! تو انسان گنهکار خطا‌پیشه‌ای هستی . اگر در این لحظه از گناهان خود توبه نکنی و به یاری من نیایی و جدم رسول خدا شفاعتت نکند ، خداوند تو را به خاطر گناهانت مؤاخذه خواهد کرد . » عبیدالله گفت : ای فرزند رسول خدا ! اگر به یاری‌ات بیایم کشته خواهم شد . من را از این کار معاف دارید اما این اسب من در اختیار شماست . اسبی تیزتک است و تا کنون چیزی را با آن تعقیب نکرده‌ام ، مگر اینکه به آن رسیده‌ام و هیچ کس مرا دنبال نکرده مگر اینکه به آن از او گریخته‌ام . امام از عبیدالله روی برگرداند و گفت : « من نه به تو و نه به اسبت احتیاجی ندارم و گمراهان را بازوی خویش قرار نمی‌دهم . اینک که چنین است از اینجا دور شو . نه با ما باش و نه در برابر ما ! چرا که اگر کسی صدای غربت ما را بشنود و جوابمان ندهد ، خداوند او را با صورت در آتش خواهد افکند . »
بعد‌‌ها عبیدالله از کرده خود پشیمان گشت و مورد سوءظن ابن‌زیاد قرار گرفت و به دست جمعی از اوباش کوفه به قتل رسید .
مبادا که ما ، همچون عبیدالله بن حر از یاری امام زمان خود دریغ ورزیم .
اين وبلاگ براي كساني كه به مهدويت علاقه دارند ايجاد شده است .