منتظران

احیای امر امام عصر علیه السلام

یکی از راه های یاری امام عصر علیه السلام ، « احیای امر ایشان » است . احیای امر اهل بیت به معنی زنده ساختن مکتب ایشان ( یعنی مکتب شیعه ) می‌باشد . مکتب شیعه ثمره نگاهی خاص و خالص از انحرافات ، به آموزه های پیامبر اکرم است . تشیع چیزی نیست جز همان اسلام ناب که رسول خدا از جانب حق برای بشر به ارمغان آورده است و اهل بیت در گذر زمان آن را از تحریف حفاظت کرده و به دست ما سپرده‌اند .

پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ، جامعه اسلامی دچار فتنه گشت و عده‌ای از کسانیکه در ظاهر ادعای مسلمانی داشتند ، وصایای پیامبر را درباره رهبری جامعه نا‌دیده گرفتند و به نا‌حق بر مسند اداره امت تکیه زدند . این گروه برای مخفی کردن ماهیت غاصبانه حکومت خویش ، نقل و نشر احادیث پیامبر را برای سال ها ممنوع کردند و در این دوره تنها به عده‌ای خاص که می‌توان آنها را روحانیان درباری نام نهاد ، اجازه نقل احادیث داده شد . این راویان درباری با سیاست سانسور ، کتمان حقایق ، تحریف الفاظ و جعل احادیث دروغین در مدح حکام زمان ، اسلام را همچون پوستینی وارونه به تن جامعه کردند . مکتبی را که این عالمان درباری پی‌افکندند ، می ‌توان مکتب خلفا ( یعنی مدرسه حاکمان و قدرت‌مداران ) نامید .

در مقابل این سیر انحرافی ، از همان آغاز ، جریان دیگری وجود داشت که همواره حیات خود را در بستر تاریخ حفظ کرده است . این جریان توسط اهل بیت پاک پیامبر رهبری می‌شد و مکتب اهل بیت یا مکتب تشیع نام دارد .

شیعیان یعنی پیروان مکتب تشیع بنا بر تعالیم پیامبر معتقدند که خداوند برای حفظ اسلام اصیل در امتداد تاریخ ، دوازده انسان معصوم و والامقام را برگزیده است و آنها را یکی پس از دیگری وارث علوم قرآن ، حامل تعالیم پیامبر و حافظ کتاب و سنت ساخته است .

شیعیان معتقدند که هیچگاه زمین از این عالمان معصوم خالی نشده و نمی‌شود و آنها همچون سلسله‌ای به هم پیوسته حامی اسلام و حافظ اصالت آن بوده و هستند .

شیعیان اعتقاد دارند که این افراد ، توسط پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله معین و معرفی شده‌اند . اولین ِ ایشان امیر‌المؤمنین علی علیه السلام و آخرین ِ ایشان امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می‌باشد .

شیعیان معتقدند همگی این بزرگواران برای روشن نگه داشتن چراغ آئین ، چنانکه شایسته بود تلاش کرده و با نشر علوم نبوی و تربیت عالمانی والامقام مکتبی را پی ریخته‌اند که هیچ گاه از صفحه تاریخ محو نشده و نخواهد شد . بدین روی تشیع چیزی جز همان اسلام پیامبر نیست .

بار حفظ و حراست از اسلام شیعی را در هر زمان ، در درجه‌ی اول امام زنده‌ی آن زمان به دوش می‌کشد . اوست که حقیقت اسلام را برای پیروان خویش به طور مستقیم یا غیر مستقیم آشکار می‌سازد و باطل بودن بدعت‌ها را برای کسانی که با او پیوند دارند ، بر ملا می‌کند . ( تاکید می‌کنم ! برای کسانی که با او پیوند دارند و به او متوسلند ! و تنها نام شیعه را بر خود ندارند ! )

در رتبه بعد از امام زنده زمان ، این راویان احادیث اهل بیت و عالمان دین هستند که به پشتیبانی امام زمان خویش بار حراست و حفاظت از مکتب را به دوش دارند . عالمان پرهیزکاری که با روایات اهل بیت و مکتب ایشان آشنایند ، یاوران امام زمان علیه السلام در زنده نگه داشتن تشیع‌اند .

پس از عالمان و حافظان احادیث ، شیعیانی که با علما رفت و آمد دارند و مکتب اهل بیت را می‌آموزند و یکدیگر را به آن سفارش می‌کنند ، کسانی هستند که مکتب اهل بیت را زنده نگه می‌دارند .

از آنجا که مسئولیت زنده نگه‌ داشتن مکتب اهل بیت علیهم السلام در اصل بر عهده امام زنده عصر است ، تمام کسانی که در این راه ( یعنی زنده ساختن و رونق بخشیدن به مکتب اهل بیت ) تلاش و فداکاری می‌کنند ( اعم از دانشوران و دانش‌پژوهان مکتب شیعه ) یاوران امام عصر به شمار می‌آیند .

ائمه علیهم السلام از مکتب ناب خویش با اصطلاح « امرنا » ( یعنی امر ما ) یاد کرده‌اند و به بیان های مختلف فرموده‌اند هر کسی که امر ما ( یعنی مکتب ما ) را زنده کند ، مورد رحمت و عنایت خاص پروردگار است .

گفتیم که زنده نگه‌داشتن مکتب در اصل بر عهده امام هر زمان است و در همین راستا عالمی هم که علم خود را از اهل بیت گرفته و آن را به دیگر شیعیان انتقال می‌دهد ، از کسانی است که امام زمان را در زنده نگه داشتن مکتب تشیع یاری می‌کند . همچنین شیعیانی که با عالمان پرهیزکار رفت و آمد می‌کنند و تعالیم اهل بیت را از آنان می‌آموزند ، یاوران امام عصر در احیای مکتب تشیع به شمار می‌روند .

اینان با تشکیل جلسات و دعوت از عالمان و درخواست از آنان برای نقل روایات اهل بیت و نتیجه‌گیری های درست از آن روایات ، در احیای امر اهل بیت نقش دارند و به نوبه خود از یاران امام عصر به شمار می‌آیند .

پس روشن گشت که یکی از مهم‌ترین راه های یاری امام عصر ، زنده ساختن مکتب ایشان است که این کار از یک سو با تلاش ناقلان احادیث و عالمان و مبلغان خبره و از سوی دیگر با مراجعه ما به این گونه افراد و تشکیل جلسات و نشست های مداوم جهت آموختن مکتب اهل بیت شدنی خواهد بود .

از خداوند می‌خواهیم که به عالمان ما توفیق دهد تا بیش از پیش به نقل رهنمود‌های اهل بیت و تعلیم علوم ایشان بپردازند و به ما نیز توفیق دهد که در برقراری ارتباط با علما به هدف یادگیری سخنان اهل بیت ، درک معانی آن کلمات و رنگ گرفتن از آن بیانات کوشا‌تر باشیم .

از خداوند می‌خواهیم که به ما توفیق دهد تا در شمار کسانی در‌آییم که به مکتب اهل بیت رونق می‌دهند و با پذیرش و گسترش آن ، امام عصر را یاری می‌کنند .

در اینجا سه گفتار از کلمات اهل بیت علیهم السلام را در اهمیت تشکیل نشست‌های علمی و نقل روایات و علوم اهل بیت می‌آموزیم و از نور این کلمات در راه یاری امام عصر و احیای امر ایشان پرتو می‌گیریم .

روایت اول :

امام رضا علیه السلام فرمودند : « هر کس در مجلسی بنشیند که امر ما ( یعنی مکتب ما ) در آن زنده می‌گردد ، در آن روز که دل‌ها همه می‌میرند دلمرده نخواهد شد .»

روایت دوم :

امام صادق علیه السلام به یکی از یاران خود به نام فضیل فرمودند : « آیا شما جلسه تشکیل می‌دهید و گفته‌های ما را برای یکدیگر نقل می‌کنید ؟ » فضیل عرضه داشت : آری فدایت شوم . امام صادق علیه السلام فرمود : « همانا من این چنین جلسه‌ای را دوست دارم . پس ( با برقرای این جلسات ) امر ما ( یعنی مکتب ما ) را زنده کنید ! ای فضیل خداوند رحمت کند کسی را که امر ما زنده می‌سازد . »

روایت سوم :

عبّاد بن کثیر گوید به امام صادق علیه السلام عرضه داشتم : « من از کنار قصه‌گویی گذشتم که در حال قصه گفتن چنین می‌گفت : این مجلسی است که هر‌کس در آن بنشیند بدبخت نمی‌شود . » امام صادق علیه السلام فرمود : « به هیچ وجه ! به هیچ وجه ! مجالس آن‌ها در مسیر خطا است . خداوند به غیر از آن فرشتگان گرامی که اعمال بندگان را می‌نویسند ، فرشتگانی دارد که گشت می‌زنند ، پس هرگاه بر جمعی بگذرند که محمد و آل محمد (ص) را یاد می‌کنند ، به یکدیگر گویند : توقف کنید ! پس می‌نشینند و خود از آن مجلس بهره‌مند می‌شوند ، و چون از آنان جدا گردند بیماران آن مجلس را عیادت کنند و در مراسم مردگانشان شرکت نمایند و از غائبین آنان تفقّد کنند . چنین جلسه‌ای ، مجلسی هست که هر کس در آن بنشیند ، تیره بخت نخواهد گردید . »

خدایا ! ما را از کسانی قرار ده که با تلاش در جهت آموختن و آموزش مکتب اهل بیت امام خویش را یاری می‌کنند .