درد دوران

 

آنچه در تاریخ نباید اتفاق می افتاد ، اتفاق افتاد و آنچه نباید می کردند ، کردند .

کدام روز سیاه تر از آن روز ها و کدام شب ، تاریک تر از آن شب ها !

روز هجوم به خانه محقر بزرگ بانوی بانوان بهشتی ، روز هجوم به پیکر دین بود !

و اینک درخت دین ، پژمرده و خشکیده ، و صاحب دین ، امروز ، در غم دوران ، گریان و اشک ریزان .

اگرچه این آغاز تلخ ، پایانی شیرین دارد اما هنوز که هنوز است تلخی این زهر جفا در کام همه عدالت خواهان باقی است .

به راستی کدام خامه این غم نامه را به اتمام می رساند ؟

و کدام نیرو این نبرد نا برابر را به نفع دین خدا ، خاتمه می دهد ؟

هنوز از مدینه بوی دود می آید ! غم سرتاسر شهر را گرفته است !

آیا وقت آن نرسیده که عطر گل نرگس فضای مدینه را معطر سازد ؟

آیا صبح نزدیک نیست ؟

 

و البته ، ما هنوز فرمان دلسوزانه حجت عصر و امام زمان حضرت مهدی حجه بن الحسن العسکری ارواحنا له الفداء را عمل نکرده ایم و شاید خود را به آن پایبند نکرده باشیم‌ . آن حضرت در پیامی غریبانه از ما خواسته اند که برای گشایش امر ، دعا کنیم و نه فقط دعا ، که کثرت آن را نیز از ما خواسته اند .

پس ، از هم اینک دست به دعا برداریم در هر زمان و در هر مکان و در لحظه لحظه زندگی ، دل را به یک نقطه معطوف سازیم و آن ظهور موفور السرور امام عصر علیه السلام است و زبان را تنها به یک دعا مترنم سازیم و آن دعای بر فرج امام زمان علیه السلام است .

امید که نتیجه عمل به فرمان مهدوی ، سبب تعجیل در گشایش مشکل غیبت شده و با ظهور آن امام عزیز ، قلب مقدس زهرای اطهر علیه السلام از غم رها شود و شادی سرتاسر دل دردانه خلقت را فراگیرد .

                                                                                                                  آمین